wolontariusz.org

W Publicznej Szkole Podstawowej nr 3 w Jelczu Laskowicach odbył się wieczór wigilijny. To jedna ze szkół, w której aktywni są nie tylko wolontariusze i koordynatorzy ale także cała szkolna społeczność oraz rodzice uczniów.

Do grudniowego wydarzenia podstawówka przygotowywała się już wcześniej. Uczniowie, rodzice i nauczyciele gromadzili w placówce ręcznie robione ozdoby świąteczne. – W tym roku zebraliśmy wspólnie ogromną liczbę prac – mówi Iwona Bernat, koordynatorka akcji. Podczas piątkowej uroczystości uczniowie wystąpili w trafiającym do serca przedstawieniu, którego motto brzmiało: „po prostu razem”. Warto podkreślić, że wzięli w nim udział także rodzice uczniów. Każdy, kto tylko chciał mógł wziąć także udział w aukcji prac lub zakupić je później, podczas szkolnego kiermaszu. Wybór musiał być niezwykle trudny, ponieważ wszystkie prace były na prawdę piękne. Wigilijny wieczór stał się także okazją do spotkania z prezesem oraz podopiecznymi ze stowarzyszenia „Tęcza” w Oławie. To dla nich szkoła w Jelczu Laskowicach zorganizowała świąteczne spotkanie. Dochód ze sprzedaży będzie przekazany na rzecz tej właśnie placówki.
Więcej na stronie: http://www.jestesmy.pl.tl/%2A-Wiecz%F3r-wigilijny-.htm

.

Rozmowa z profesorem Janem Miodkiem

E. M.:Udzielał się Pan kiedykolwiek jako wolontariusz?

Prof. dr hab. J. Miodek:Nie, ale byłem członkiem rady fundacji profesora Kocięby w Trzebnicy. Obecnie należę do kilku rad związanych z szeroko pojętym lecznictwem. Jestem jednym z założycieli fundacji Alzheimerowskiej we Wrocławiu, którą zawiaduje pan Jan Konarski. Należę także do fundacji Alicji Chybickiej, wspierającej dzieci z chorobą nowotworową. Nie nazwę tego wolontariatem ale jak mogę, tak moją osobą wspieram wymienione działania. Od jakiegoś czasu jestem też solistą Sygit Bandu, w którym grają słynni wrocławianie. Wspólnie organizujemy koncerty charytatywne, w związku z tym można to nazwać swoistym, muzycznym wolontariatem.

E. M.:Poza udziałem w Sygid Bandzie i radach fundacji, jaki jest jeszcze Pana udział w promowaniu wolontariatu?

Prof. dr hab. J. Miodek:Ile ja już podarowałem wiecznych piór… książek, czy różnych gadżetów, z którymi jestem bardziej lub mniej związany, a które potem były licytowane na jakiś szczytny cel. Jest to moim swoistym „utrapieniem” ale utrapieniem miłym sercu!

E. M.:Zatem uważa Pan, że szerzenie idei wolontariatu w społeczeństwie jest czymś ważnym?

Prof. dr hab. J. Miodek:Jest czymś ważnym i pięknym. W słowie wolontariat zawiera się stary, łaciński rdzeń, który mówi o woli wolnej. Czy może być coś piękniejszego? Jak to mówił ś. p. ks. prof. Tischner: „psu na budę religijność wymuszona”. Istotą każdej religii powinno być: „jeśli chcesz, to możesz”. Działanie wolontariuszy jest samym pięknem. Wynika z dobrej, nieprzymuszonej woli. Niczego nie muszą. Powiemy: z ich wolnej woli stali się wolontariuszami i przychodzą ludziom z pomocą. To jest w zasadzie najpiękniejsze ludzkie postępowanie. Za każdym razem, kiedy jestem w jakimś hospicjum i widzę wolontariuszy, oczy mam pełne łez. Jeszcze bardziej jest to dla mnie wzruszające, kiedy widzę ludzi młodych.

E. M.:Gdyby miał Pan zostać koordynatorem wolontariuszy, którą grupę wiekową wybrałby Pan najchętniej do współpracy? Byliby to studenci, z którymi ma Pan na co dzień styczność?

Prof. dr hab. J. Miodek:Tak, rzeczywiście najczęściej mam do czynienia ze studentami, jednak sądzę, że byłbym gotów do współpracy z każdą grupą wiekową.

E. M.:Dlaczego ważne jest, aby wszczepiać ideę wolontariatu u dzieci w jak najmłodszym wieku?

Prof. dr hab. J. Miodek:Teraz panuje dosyć niebezpieczny model wychowania, który obserwuję u młodych rodziców – nie mówić dzieciom o śmierci i chorobie, pokazywać im tylko ten wesoły świat. A według mnie musi przyjść taki moment, aby o tym porozmawiać.

E. M.:Chronienie dzieci przed wiedzą na temat tego, co nieoczekiwanego może przydarzyć się w życiu każdego człowieka może być niebezpieczne?

Prof. dr hab. J. Miodek:Chronienie dzieci, przed tym, co niespodziewanego może przynieść życie, powoduje, że są one w późniejszym życiu kompletnie niezaradne. Niestety są to te osoby, u których w przyszłości może wystąpić depresja. A zatem dziecko musi się oswoić z tym, że niektórzy jego rówieśnicy umierają, są kalecy, czy chorzy…

E.M.:Jak Pan oceni działania wolontariackie na Dolnym Śląsku? Uważa Pan, że są dobrze realizowane?

Prof. dr hab. J. Miodek:To za słabo powiedziane! Są wspaniale realizowane! Zaczęło nam się właśnie pozytywne szaleństwo paczek bożonarodzeniowych i teraz widać te działania doskonale.

E. M.:Dziękuję za rozmowę.

.

Przez cały rok organizują wiele działań, którym przyświeca jeden cel – niesienie bezinteresownej pomocy. Kilkunastu wolontariuszy z Gimnazjum nr 9 we Wrocławiu pod opieką koordynatorek – Małgorzaty Wrzeszcz i Ludwiki Jagodzińskiej, poświęca swój czas innym nie tylko w przedświątecznym okresie.

W ostatnim czasie przyłączyli się do jednej z ogólnopolskich akcji. W ramach Świątecznej Zbiórki Żywności gromadzili w D.H. ASTRA produkty spożywcze, którymi dzielili się kupujący, a które trafią do Banku Żywności. Przed świętami Bożego Narodzenia zamierzają, jak co roku, odwiedzić Dom Pomocy Społecznej w Żernikach. Będą tam wspólnie z podopiecznymi kolędować. Osłodzą im także świąteczny czas koszami wypełnionymi czekoladami i mandarynkami. To już taka słodka tradycja.

Warto wspomnieć o innych działaniach gimnazjalistów. Od wielu lat, każdego października, w ramach tygodnia miłosierdzia zbierają trwałe produkty i przekazują je osiedlowemu Caritasowi, z którym współpracuje szkoła.

Także co roku, przed obchodami 11 listopada odwiedzają Cmentarz Żołnierzy Polskich i Cmentarz Żołnierzy Włoskich we Wrocławiu, gdzie zapalają znicze na grobach. Są to nie tylko symboliczne gesty pamięci. To także niezapomniane lekcje historii.

Szkolna grupa wolontariuszy stara się pomagać także swoim kolegom i koleżankom z ławek szkolnych. W tym celu organizują tzw. „środy ciastowe”. Każda klasa przygotowuje wypieki, które następnie są sprzedawane. Pyszności chętnie kupują nie tylko uczniowie ale także nauczyciele. Zebrane pieniądze są przeznaczane na potrzebujących uczniów.

Jesienią, zanim jeszcze spadł pierwszy tegoroczny śnieg, gimnazjaliści przyłączyli się po raz pierwszy do akcji sadzenia pół żonkilowych. Wraz z nauczycielami zasadzili na terenie należącym do gimnazjum 300 cebulek tych żółtych kwiatów. Spodziewają się, że wraz z wiosną rośliny pięknie rozkwitną. Przygotowują się jednak na inną ewentualność. W razie, gdyby przyroda spłatała figla, uczniowie już zaczęli składać żonkile z origami. Pomaga im w tym nauczycielka Dorota Tomczyk w ramach lekcji techniki. Na przełomie kwietnia i maja uczniowie będą chcieli obdarowywać nimi spotkane osoby. Akcja zostanie połączona z kwestą. Zebrane środki szkoła przekaże na potrzeby wrocławskiego hospicjum.

.

Obchody Dnia Wolontariusza rozpoczęliśmy warsztatami, które trenerzy prowadzili w Gimnazjum nr 34 we Wrocławiu. Wolontariusze opisywali na kartkach papieru i kartonach swoje dotychczasowe działania w ramach szkolnych grup wolontariackich oraz uczestniczyli w wielu ciekawych zabawach integracyjnych.

Następnie wszyscy zebraliśmy się w Centrum Kultury Wrocław – Zachód, gdzie odbyła się uroczysta gala. Była ona okazją do spotkania się w jednym miejscu ponad dwustu wolontariuszy i koordynatorów z około dziewięćdziesięciu szkół Dolnego Śląska, którzy współpracują z nami w ramach programu „My dla świata”. Każdy, kto wziął udział w ogłoszonych przez nas konkursach, mógł zobaczyć swoją pracę w przedstawianej na scenie prezentacji. Jak podkreślali przewodniczący komisji konkursowych, wybór zwycięzców był na prawdę trudny. W konkursie fotograficznym „Wolontariusz odnaleziony w akcji”, zwyciężyły następujące osoby:

Zwycięzcy każdego z konkursu otrzymali aparaty cyfrowe a laureaci drugich i trzecich miejsc zostali nagrodzeni odtwarzaczami MP4. Otrzymali też gratulacje z rąk zaproszonych gości specjalnych: Dyrektora Departamentu Spraw Społecznych Dominika Golemy z Urzędu Miejskiego Wrocławia oraz Pełnomocnika Marszałka do Spraw Młodzieży Łukasza Osińskiego i Agaty Milczyńskiej z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego. Na scenę zostali zaproszeni także obecni koordynatorzy i VIP-y, którzy otrzymali pamiątkowe, szklane trofea z logiem Wrocławskiego Centrum Wolontariatu.

Rangę uroczystości podniosła obecność wrocławskich mediów. Po części oficjalnej, widownia była rozbawiana przez kabaret Ymlałt. Na koniec wszyscy pozowali do wspólnego, pamiątkowego zdjęcia, a następnie udali się na poczęstunek przygotowany przez Dom Spotkań im. Angelusa Silesiusa.

.

W DNIU WASZEGO ŚWIĘTA SKŁADAMY WAM NAJSERDECZNIEJSZE ŻYCZENIA. OBY NIGDY NIE ZABRAKŁO WAM WYTRWAŁOŚCI W TYM, CO ROBICIE, A W WASZYCH GŁOWACH STALE POJAWIAŁY SIĘ NOWE POMYSŁY, KTÓRE BĘDĄ SPRAWIAŁY, ŻE OSOBY POTRZEBUJĄCE POMOCY, CZY WSPARCIA POCZUJĄ, IŻ ŻYCIE MIMO WSZYSTKO MOŻE BYĆ PIĘKNE. NIE PRZESTAWAJCIE BYĆ „ANIOŁAMI”… USKRZYDLAJCIE LUDZI JAK TYLKO POTRAFICIE…!

Zespół programu „My dla świata”

.

Aż dziewiętnastu wolontariuszy działających przy Kolegium Pracowników Służb Społecznych we Wrocławiu przyłączyło się do akcji polegającej na zbiórce pieniędzy na rzecz Schroniska św. Brata Alberta dla Kobiet i Matek z Dziećmi przy ulicy Strzegomskiej. Przez kilka dni, słuchacze przebrani za zielonych mikołajów kwestowali w Pasażu Grunwaldzkim. Zebrane pieniądze mają już swój określony cel. Zostaną przeznaczone na przygotowanie w schronisku stołu wigilijnego i prezentów gwiazdkowych oraz na poprawę wyżywienia w ciągu roku.

.

Zespół programu „My dla świata” dziękuje wszystkim Wolontariuszom i Koordynatorom za udział w dzisiejszej gali z okazji Międzynarodowego Dnia Wolontariusza. Zaszczycili nas swoją obecnością działacze szkolnych grup wolontariackich zarówno z Wrocławia, jak i z innych miast i miejscowości Dolnego Śląska. Dziękujemy wszystkim za dotarcie, pomimo niesprzyjających warunków na drogach.

.

Gimnazjum nr 37 w Zespole Szkół nr 18 we Wrocławiu przygotowuje się już do Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. W jaki sposób? W szkole zorganizowano konkurs plastyczny, w którym wzięli udział chętni uczniowie. Najpiękniejsze prace zostały opublikowane w specjalnym albumie. Stworzyła go mama jednego z uczniów. – Będzie on przekazany na aukcję organizowaną przez Szkołę Górską w Samotni – mówi Anna Borkowska, pedagog szkolny. – Orkiestra Ludzi Gór w Samotni gra już od 2002 roku, a uzbierane pieniądze przekazuje na konto Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Przez dwa dni trwania imprezy można spotkać, wysłuchać opowieści, obejrzeć filmy i porozmawiać z najlepszymi polskimi himalaistami … oraz wylicytować ciekawe pamiątki z podróży, książki, upominki i wszelkie dary jakie przyniosą goście – dodaje.
Taki dar przekaże także gimnazjum nr 37. Pomysłodawczynie szkolnej akcji: Anna Borkowska i nauczycielka sztuki – Magdalena Izydorska, liczą, że kwota z licytowanego na tydzień przed Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy albumu uczniów, przyczyni się do wsparcia schroniska w Samotni. Pieniądze ze wszystkich licytowanych podczas Orkiestry Ludzi Gór przedmiotów mają zostać przeznaczone właśnie na tą placówkę.

.

Wróżbolandia była miejscem zabawy i integracji wolontariuszy z VIII LO z wychowankami Ośrodka Szkolnego nr 8. Był to tajemniczy i magiczny obszar, które odwiedzała każda klasa podczas trwającego balu andrzejkowego. Każdy mógł tam poznać swoją przyszłość, zarówno uczniowie jak i nauczyciele. Wróżono z kart, dłoni oraz różnych przedmiotów. Czarownica i czarodziej zajmujący się kartami, prosili każdego z małych adeptów o wybranie trzech kart z których będą mogli odczytać niedalekie wydarzenia. Początkowa nieśmiałość i strach przed przepowiednią zostały przełamane i cała gromada dzieci ustawiała się w kolejkach do poznania swojej przyszłości. Natomiast czarownice wróżące z dłoni, prosiły o wybranie losowo trzech kwadratów; żółtego, zielonego bądź białego. Z nich oraz z linii dłoni odkrywały przyszłe losy przed chętnymi. Niektórzy próbowali również odkryć swoje zawody, wyciągali oni z pudełka różne przedmioty – charakterystyczne dla danej profesji. Natomiast Ci, którzy chcieli poznać imię swojej sympatii mogli przebić szpilką serduszko, na którym z drugiej strony widniało jej imię. W tym samym czasie, część wolontariuszy bawiła się razem z setką dzieci w auli. Do muzyki granej przez Orkiestrę Policyjną tańczono i bawiono się przez długi, długi czas. Było to już nasze trzecie spotkanie, pozostało nam teraz tylko odliczać czas do zbliżającego sie balu karnawałowego.

Kamil Mazur

.